Manchester United heeft dit seizoen over het algemeen goed gepresteerd tegen grote teams, met 35 punten en een plek in de top vijf van de Premier League voordat ze de strijd aangingen in hun laatste wedstrijd. Dit seizoen is het in veel opzichten een verhaal van twee kanten.
Historisch gezien zijn de ontmoetingen tussen Manchester United en Arsenal vaak evenwichtig geweest, maar in de afgelopen drie seizoenen lag er telkens een duidelijke kloof tussen beide teams op de ranglijst. Arsenal won vijf van hun laatste zes confrontaties, wat de dominantie van het team uit Londen op deze rivaliteit benadrukt.
In hun meest recente ontmoeting, in de openingsronde van dit seizoen, speelde Manchester United echter sterk, met veel schoten en balbezit, maar slaagde Arsenal erin om de overwinning binnen te halen ondanks dat ze niet altijd even overtuigend waren. De seizoenen van beide teams zijn sindsdien in tegenovergestelde richtingen geëvolueerd; terwijl Arsenal naar de top van de ranglijst stijgt, heeft Manchester United te maken met inconsistentie.
De aanstelling van Ruben Amorim als manager bleek niet succesvol en het team zakte daardoor steeds verder weg. Pas na zijn ontslag begon Manchester United weer te verbeteren, met als hoogtepunt een indrukwekkende zege op Manchester City. Deze overwinning was ironisch genoeg een “cadeau” voor Arsenal, dat zijn voorsprong op City in de titelstrijd kon vergroten.
Het lijkt erop dat Manchester United, ondanks hun strijd, een geduchte tegenstander is gebleken voor sterke teams dit seizoen. Ze versloegen zowel Chelsea als Liverpool, en hun prestaties zijn vergelijkbaar met die van enkele andere clubs die het goed doen op het hoogste niveau. Als ze die sterke vorm ook tegen minder sterke tegenstanders konden vasthouden, zouden ze misschien dichter bij Arsenal in de titelstrijd staan.
Toch blijkt het een terugkerend probleem voor Manchester United om te presteren tegen teams die ze moeten verslaan. Dit seizoen lijkt de ploeg vaak te worstelen tegen de gemiddelde teams, iets wat al speelt sinds de tijd van Ole Gunnar Solskjaer. De inconsistentie van Bruno Fernandes en zijn medespelers houdt het team op een doorsnee-niveau, ondanks dat ze beschikken over talentvolle spelers.
De wedstrijd van vanavond biedt dus opnieuw een kans voor Manchester United om zich te bewijzen in een titelkampioenschap, hoewel ze nog steeds een lange weg te gaan hebben om bijkomende consistentie in hun spel te vinden. De hoop blijft bestaan dat ze hun potentieel kunnen benutten en een meer evenwichtige strijd kunnen aangaan in de competitie.